Diagramas de Feynman

Achegándonos ao LHC

Cada unha das tres interaccións básicas presentes no Modelo Estándar pode ser descrita usando o chamado vértice de Feynman. Para o físico de Partículas, cada vértice representa unha compoñente para un sofisticado cálculo matemático na resolución da interacción que se está a estudar. Pero nos podemos usar estos diagramas de forma cualitativa para ilustrar como quarks e leptóns interactúan. Hai tres vértices básicos cada un deles asociado a cada unha das interaccións fundamentais. Hai un vértice para a interacción electromagnética, outro para a feble e un terceiro para a interacción forte.

 


Estructura básica dun vértice.

No vértice mostrado, o símbolo da propagación da interacción aparece en vertical. O habitual é dibuxalo inclinado para suxerir que se está movendo cara ou desde o punto de interacción.

Aspectos importantes a considerar nos vértices de Feynman:

1.- É importante recoñecer que o vértice non é máis que un símbolo, logo non representa unha traza real nin describe un diagrama espazo-tempo. no proceso.

 

2.- O diagrama lese de esquerda a dereita. A parte esquerda mostra a natureza da partícula antes da interacción e a parte dereita móstraa depois da interacción. (Nota: é tamén común atopar diagramas de Feynman que usan a convención de que o tempo flúe da abaixo cara arriba.).

3.- Úsase unha frecha cara adiante para representar unha partícula viaxando cara adiante no tempo, e unha frecha cara atrás para representar unha antipartícula tamén viaxando cara adiante no tempo.

O diagrama da dereita representa a interacción dun neutrino electrónico producindo un electrón e un bosón virtual W+
 

 


Outro par de exemplos mediante diagramas de Feynman.

a) creación e aniquilación dun par partícula-antipartícula:

 


b) A desintegración Beta ocorre cando, nun núcleo con demasiados protóns ou demasiados neutróns, un dos protóns -ou neutróns- transfórmase no outro. No decaemento  β- un neutrón decae nun protón, un electrón, e un antineutrino. No decaemento β+, un protón decae nun neutrón, un positrón, e un neutrino.

β- decaemento:   n  p + e- +ūe                  β+ decaemento:    p  n + e+ + ue

A continuación mostramos cun diagrama de Feynman como se representa o decaemento β-:

AUTORES

Xabier Cid Vidal, Doctor en Física de Partículas (experimental) pola Universidad de Santiago (USC). Research Fellow in experimental Particle Physics no CERN, desde xaneiro de 2013 a decembroe de 2015. Estivo vencellado ao Depto de Física de Partículas da USC como becario "Juan de la Cierva", "Ramon y Cajal" (Spanish Postdoctoral Senior Grants), e Profesor Contratado Doutor.  Desde 2023 é Profesor Titular de Universidade nese Departamento (ORCID).

Ramon Cid Manzano, foi profesor de Fïsica y Química no IES de SAR (Santiago - España), e Profesor Asociado nol Departamento de Didáctica de Ciencias Experimentais da Facultade de Educación da Universidad de Santiago (España), ata oseu retiro en 2020. É licenciado en Física, licenciado en Química, e Doutor pola Universidad de Santiago (USC).(ORCID).


CERN


CERN WEBSITE

CERN Directory

CERN Experimental Program

Theoretical physics (TH)

CERN Experimental Physics Department

CERN Scientific Committees

CERN Structure

CERN and the Environment

LHC


LHC

Detector CMS

Detector ATLAS

Detector ALICE

Detector LHCb

Detector TOTEM

Detector LHCf

Detector MoEDAL

Detector FASER

Detector SND@LHC

 


NOTA IMPORTANTE

Toda a Bibliografía que foi consultada para esta Sección está indicada na Sección de Referencias

 


© Xabier Cid Vidal & Ramon Cid - rcid@lhc-closer.es  | SANTIAGO |

···