Supersimetría

Achegándonos ao LHC

A Supersimetría (SUSY) é unha propiedade proposta do universo, sendo unha das mellor motivadas extensións do Modelo Estándar.

O estudo desta propiedade é un dos obxectivos dos detectores de propósito xeral ATLAS e CMS do LHC.


A Supersimetría implica que para cada tipo de partícula haxa outra asociada -supercompañeira- de gran masa. Trátase dunha réplica en forma de bosón se a partículas "normal" é un fermión e vicerversa.


Por exemplo, a supercompañeira do electrón (fermión) é o chamado selectron (bosón). As supercompañeiras dos quarks (fermións) son os squarks (bosón), mentres que a dun fotón (bosón) é o fotino (fermión). Estas partículas supersimétricas, ou spartículas, teñen a mesma carga pero obviamente spin diferente ao da súa compañeira. Así, por exemplo, o electrón ten spin 1/2, mentres que o selectrón ten de spin 0: e o fotón ten spin 1, mentres que o fotino ten spin 1/2. 

A Supersimetría describe unha nova imaxe do noso universo formado por pares de partículas, do que habitualmente só podemos ver unha delas. Quizais as outras sexan as responsables da misteriosa "materia escura".

 


Aínda que non teñen sido observadas, pode que aparezan como resultado das colisións no LHC. En efecto, poderían ser detectadas cos experimentos ATLAS e CMS. Se o LHC produce partículas supersimétricas serán de vida moi efímera. Pero os físicos poden deducilas pola presencia dos produtos da súadesintegración. As máis lixeiras poderían dar a clave sobre a materia escura.

As partículas supersimétricas poderían proporcionar un camiño para a unificación (Grand Unificationgrand unified theoryGUT) de tres das forzas fundamentais: a electromagnética, a feble e a forte, que  estaría situada a enerxías extremadamente altas  da orde de 1016 GeV. 


A Supersimetría, en particular unha versión chamada modelo supersimétrico minimal, acada esa unificación dun xeito máis natural, Predí 5 tipos diferentes de bosóns de Higgs o que implica un proceso máis complicado para comprender como as partículas adquiren masa, se o comparamos co Modelo Estándar que soamente precisa dun Bosón de Higgs.

 


 

AUTORES


Xabier Cid Vidal, Doutor en Física de Partículas (experimental) pola USC. Research Fellow in experimental Particle Physics no CERN, desde xaneiro de 2013 a decembro de 2015. Actualmente está no Depto de Física de Partículas da USC  ("Ramon y Cajal", Spanish Postdoctoral Senior Grants).

Ramon Cid Manzano, profesor de Física e Química no IES de SAR de Santiago de Compostela, e Profesor Asociado no Departamento de Didáctica das Ciencias Experimentais da USC. É licenciado en Física e en Química, e é Doutor pola Universidade de Santiago (USC).

CERN


CERN WEBSITE

CERN Directory

CERN Experimental Program

Theoretical physics (TH)

CERN Physics Department

CERN Scientific Committees

CERN Structure

CERN and the Environment

LHC


LHC

Detector CMS

Detector ATLAS

Detector ALICE

Detector LHCb

Detector TOTEM

Detector LHCf

Detector MoEDAL

 


NOTA IMPORTANTE

Toda a Bibliografía que foi consultada para esta Sección está indicada na Sección de Referencias

 


© Xabier Cid Vidal & Ramon Cid - rcid@lhc-closer.es  | SANTIAGO | Modelo baseado no deseno da web do CERN

···